Bijzonder optreden in Campus Theater

Donderdagavond 7 juni 2012 trad Liesbeth op in het Campustheater van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN). Het concert was georganiseerd door Kitty van Mil, met wie Liesbeth al meer dan dertig jaar bevriend is. Een bijzonder concert, want Van Mil kampte de afgelopen jaren met een ernstig ziekte. Dat gaf liederen als 'Zeg me dat het niet zo is' en 'Laat me niet alleen' een extra lading. Liesbeth: 'Ik dwong me om daarbij niet aan Kitty te denken, anders had ik moeten janken en niet verder kunnen zingen.'

Ook bijzonder was, dat ze 'Laat me niet alleen' zong als duet, met Myrthe Boot, een getalenteerde studente van de Nederlandse Musical Academie in Nijmegen. Liesbeth: 'Ik kan de tekst van dat nummer dromen, maar ik ben gewend om dat lied alleen te zingen, dus raakte ik op een gegeven moment de tekst kwijt! Gelukkig gebeurde Mirthe hetzelfde.'
 

Na het concert beantwoordde Liesbeth vragen van studenten. Het was al de derde keer dat ze bij Kitty op de HAN was. "Ik ben hier kind aan huis!" Ze komt graag, maar dat is eigenlijk zelden anders. "Als er maar publiek is, dan trek ik mijn scheur wel open!" Wel benadrukte Liesbeth nogmaals dat grote shows na de reprise van haar jubileumtour '70 Jaar Liesbeth' tot het verleden behoren.
Een andere vraag ging over haar imago, ze komt volgens een van de studenten een beetje verwaand over. "Tsja dat komt omdat ik niet meedoe met die hopsasa-muziek en een streng gezicht heb. Ach, ik vind het niet erg. Best leuk!"

Haar eerste levensjaren in het Jappenkamp, daar heeft ze geen herinneringen aan. "Gelukkig maar, anders had ik er een trauma aan overgehouden." Drie keer bezocht Liesbeth Indonesië en ze vindt het een prachtig land. Het graf van haar moeder heeft ze er helaas niet teruggevonden. Haar boodschap aan lotgenoten is altijd: "houd je aan het leven vast".
Optreden is altijd een geweldige uitlaatklep geweest. "Het is een manier om jezelf te uiten. Het verbroedert, maakt je blij. Altijd als ik verdriet had, kon ik het uitschreeuwen op het toneel. Het publiek was mijn psychiater. Volle zalen, dat is liefde die je krijgt, daardoor was ik niet alleen. En door de teksten kon ik alles een plaats geven."

Dat ze nooit echt is doorgebroken als filmster blijft jammer. "Als je in Nederland eenmaal zangeres bent, wordt je in een vakje gestopt en daar kom je niet meer uit, zelfs niet na Piaf."
Natuurlijk werden er ook vragen gesteld over Ramses Shaffy. "Zonder hem had ik een hele andere carrière gehad. Hij heeft me vrij gemaakt in mijn doen en denken en geleerd met mijn hart te zingen. Naast deze grote man hoefde ik mijn best niet te doen." Als ze hem nog één ding zou kunnen zeggen dan was het "Ik hou van je."

Liesbeth was vol lof over Ali B., met wie ze zong in Op volle toeren. "Ik ben met rap opgevoed dankzij mijn dochter Elisah. Ali B. is een fenomeen, wat is hij enthousiast, intelligent en aardig! Hij had me voor het eerste seizoen gevraagd, maar toen zei ik: nee, ik kan niet in dat ritme zingen. Na een jaar kwamen ze bij me terug."
 

Iemand vroeg of de make-up die Liesbeth altijd draagt haar onzekerheid moet maskeren. "Nee, als tiener al was ik zeer modebewust. Iedere dag had ik wat anders aan. Ik was de eerste die een petticoat droeg, de eerste met een spijkerbroek, enzovoorts. Met Shaffy Chantant zetten wij de trend op het gebied van de mode en dat is zo gebleven. Het publiek wil niet dat ik in een tuinbroek op het podium sta. Ik hou van mooie kleding.

 

©LIESBETHLIST.NL

  • c-facebook
  • c-tbird